Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΟΣΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ!

"Καί βγῆκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνῆτες, Ἕλληνες, σπορά τῆς ἐβραιουργιᾶς, πού εἶπαν νά μᾶς σβήσουν τήν Ἁγία Πίστη, τήν Ὀρθοδοξία, διότι ἡ Φραγκιά δέν μᾶς θέλει μέ τέτοιο ντύμα Ὀρθόδοξον. Καί ἐκάθησα καί ἔκλαιγα διά τά νέα παθήματα.

Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν.

Φραγκεμένους μᾶς θέλουν τά τσογλάνια τοῦ τρισκατάρατού του Πάπα...Μην ἀφήσετε, Ἅγιοί μου αὐτά τά γκιντί πουλημένα κριγιάτατης τυραγνίας νά μασκαρέψουν καί νά ἀφανίσουν τούς Ἕλληνες, κάνοντας περισσότερο κακό ἀπό αὐτά πού καταδέχθηκεν ὁ Τοῦρκος ὡς τίμιος ἐχθρός μας". Καί εἶπαν οἱ ἄθρησκοι πού ἐβάλαμεν εἰς τόν σβέρκο μας νά μή μανθάνουν τά παιδιά μᾶς Χριστόν καί Παναγίαν, διότι θά μᾶς παρεξηγήσουν οἱ ἰσχυροί.

Καί βγῆκαν ἀκόμη νά 'ποτάξουν τήν Ἐκκλησίαν, διότι ἔχει πολλήν δύναμη καιτην φοβοῦνται. Καί εἶπαν λόγια ἄπρεπα διά τούς παπάδες. Ἐμεῖς, μέ σκιάν μας τόν Τίμιον Σταυρόν, ἐπολεμήσαμεν ὁλοῦθε, σέ κάστρα, σέ ντερβένια, σέ μπογάζια καί σέ ταμπούργια. Καί αὐτός ὁ Σταυρός μᾶς ἔσωσε.

Μᾶς ἔδωσε τήν νίκη καί...ἔχασε (ὁδήγησε σέ ἥττα) τόν ἄπιστον Τοῦρκον. Τόση μικρότητα στόν Σταυρό, τόν σωτήρα μας! Καί βρίζουν οἱ πουλημένοι εἰς τούς ξένους καί τούς παπάδες μας, τούς ζυγίζουν ἀναντρους καί ἀπόλεμους. Ἐμεῖς τούς παπάδες τούς εἴχαμε μαζί εἰς κάθε μετερίζι, εἰς κάθε πόνον καί δυστυχίαν. Ὄχι μόνον διά νά βλογᾶνε τά ὄπλα τά ἱερά, ἀλλά καί αὐτοί μέ ντουφέκι καί γιαταγάνι, πολεμώντας σάν λεοντάρια.

Ντροπή Ἕλληνες"!

Όταν η ελληνική "τίγρης"... έμαθε ξανά να βρυχάται... Πηγή:www.capital.gr

Έναν φουτουριστικό μύθο, με... ηθικό δίδαγμα που απευθύνεται σε όσους θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, «πλέκουν» οι αναλυτές της HSBC, σε έκθεσή τους με ημερομηνία 4 Απριλίου 2012.

Η αφήγησή τους ξεκινάει από τα τέλη του 2015, σε μία Ελλάδα πολύ διαφορετική από τη σημερινή...

«Στα τέλη του 2015 η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να κοιτάξει προς τα πίσω με κάποια ικανοποίηση για τα πρόσφατα επιτεύγματά της. Ο έξω κόσμος, που κάποτε ήταν τόσο απελπισμένος με την Αθήνα, τώρα έβλεπε μια ‘Ελληνική Τίγρη’. Το ελληνικό χρηματιστήριο, που είχε υποχωρήσει 90% από τα υψηλά του 2007 έως τις αρχές του 2013, ανέκαμπτε εκ νέου. Τα επιτόκια δανεισμού, που κάποτε βρίσκονταν στην στρατόσφαιρα, τώρα ήταν πολύ χαμηλότερα από της Ιταλίας ή της Ισπανίας. Και ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης δεν βρισκόταν σε διψήφια ποσοστιαία επίπεδα, η Ελλάδα αποτελούσε διέξοδο για κεφάλαια από την Κίνα και τη Ινδία.

Έχοντας αποκόψει τους δεσμούς της με την Ευρώπη, μετά από αυτό που έγινε γνωστό ως ‘ή συμφορά’, τώρα το μέλλον της Ελλάδας έμοιαζε εξασφαλισμένο, αντανακλώντας τους αναπτυσσόμενους δεσμούς της με τις πιο δυναμικές οικονομίες του κόσμου. Ακόμα και όταν οι πρώην Ευρωπαίοι εταίροι της απομακρύνθηκαν, η Ελλάδα βρήκε νέες πηγές οικονομικής στήριξης, χάρη στις βαθιές τσέπες των Ρώσων -που σχεδίαζαν να κατασκευάσουν έναν γιγαντιαίο τερματικό σταθμό φυσικού αερίου στη Θεσσαλονίκη, στο σημείο κατάληξης του νέου αγωγού- και των Κινέζων.

Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ‘συμφοράς’, η Κίνα είχε δείξει ενθουσιασμό για κάθε τι ελληνικό: οι λειτουργία των εμπορευματικών σταθμών του Πειραιά είχε μεταφερθεί στην COSCO Pacific Ltd και το λιμάνι έχει αναδειχθεί σε κόμβο για τα κινεζικά προϊόντα που κατευθύνονται στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Αραβική Χερσόνησο και τη Βόρεια Αφρική (προκαλώντας εκνευρισμό στην Τουρκία). Στο μεταξύ, η Ελλάδα είχε κυριαρχήσει στην κινεζική αγορά ελαιολάδου, αποκόπτοντας τους ανταγωνιστές της λόγω της πολύ πιο ανταγωνιστικής συναλλαγματικής ισοτιμίας.

Η απόφαση της Αθήνας να βγει από την Ευρωζώνη -και την Ευρωπαϊκή Ένωση- είχε ληφθεί με ‘βαριά καρδιά’. Ο ελληνικός λαός ήθελε να είναι μέρος της Ευρώπης αλλά αισθανόταν όλο και πιο εγκαταλελειμμένος στην οικονομική κρίση. Βεβαίως, ορισμένοι από τους πολιτικούς είχαν υπάρξει ‘φειδωλοί’ στο να πουν την αλήθεια, οι πιο πλούσιοι Έλληνες είχαν βρει τρόπους να ξεφεύγουν από την εφορία, αλλά, μετά από τρία χρόνια καταστροφής και με το εισόδημα να έχει υποχωρήσει 25%, ήταν ώρα να προχωρήσει μπροστά.

Αρχικά η εισαγωγή της ‘νέας δραχμής’ έμοιαζε με καταστροφή: οι Έλληνες που διέθεταν ρευστότητα απέσυραν όλα τους τα χρήματα από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, προκειμένου να αποφύγουν τη μετατροπή των ευρώ τους σε υποτιμημένες δραχμές. Ως αποτέλεσμα., το νέο νόμισμα έχασε τη μισή του αξία έναντι του ευρώ. Η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε επιπλέον 8% καθώς η τραπεζική κρίση πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Ωστόσο, με την καθιέρωση ελέγχων στην κίνηση των κεφαλαίων και στην αγορά συναλλάγματος -μιμούμενη πρακτικές που έχουν καταγραφεί σε ταχέως αναπτυσσόμενες οικονομίες- η Ελλάδα μπόρεσε σύντομα να προστατευθεί από τις διακυμάνσεις στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Μέσα σε λίγους μόλις μήνες, η εγχώρια οικονομική κατάρρευση είχε ανακοπεί.

Την απειλή του πληθωρισμού και τις ραγδαία αυξανόμενες τιμές εισαγωγών ακολούθησαν αιτήματα για μεγάλες μισθολογικές αυξήσεις, αλλά χωρίς τη στήριξη πια των πρώην εταίρων της στην Ευρώπη, η ελληνική κυβέρνηση έπεισε τους πολίτες ότι η λιτότητα ήταν απαραίτητη για την ‘μία κι έξω’ βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Μέσα με μερικούς μήνες, υπήρξαν ενδείξεις ανάκαμψης των εξαγωγών. Η οικονομία σιγά-σιγά έβρισκε την ισορροπία της.

Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή. Μετά την κατάρρευση της συναλλαγματικής ισοτιμίας, και την τελική ανταλλαγή χρέους, η Ελλάδα πολύ γρήγορα είχε καθιερωθεί ως ένας εξόχως ελκυστικός προορισμός επενδύσεων για ξένους επενδυτές που αναζητούσαν πρόσβαση σε ένα δυναμικό μέρος του κόσμου, ειδικά μετά τις αλλαγές που είχε επιφέρει η Αραβική Άνοιξη. Καθώς οι επενδύσεις έρχονταν, η αντιδράσεις από τις εγχώριες συνδικαλιστικές ενώσεις έπαυσαν: ομολογουμένως, οι εργασιακές πρακτικές έπρεπε να προσαρμοστούν αλλά κανείς δεν μπορούσε να αγνοήσει την ξαφνική και καλοδεχούμενη υποχώρηση της ανεργίας, αποτέλεσμα της εισροής ξένων κεφαλαίων.

Η Ευρώπη παρακολουθούσε αυτή την αναγέννηση με αίσθημα ζήλιας, αλλά και αγωνίας – οι πολιτικοί είχαν επανειλημμένα προειδοποιήσει την Ελλάδα για το κόστος εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ, η οποία ωστόσο έδειχνε να βγαίνει από την κρίση ανέπαφη.

Μετά την επιτυχία της Ελλάδας, η κόλαση χτυπούσε τις χρηματοπιστωτικές αγορές της Ευρωζώνης. Η Γερμανία απαιτούσε ακόμη λιτότητα από την Ισπανία, την Ιταλία και τους ομοίους τους, παρά το γεγονός ότι οι οικονομίες τους διένυαν τον τέταρτο χρόνο συρρίκνωσης. Καθώς οι επενδυτές τιμολογούσαν την πιθανότητα εξόδου της Ιταλίας ή της Ισπανίας από το ευρώ, τα κόστη δανεισμού για τον Ευρωπαϊκό Νότο αυξήθηκαν δραματικά. Η αντίθεση μεταξύ της ελληνικής επιτυχίας και της Ισπανικής και Ιταλικής αποτυχίας ήταν εμφανής, τόσο που οι Ισπανοί και οι Ιταλοί άρχισαν να ζητούν τη δική τους εκδοχή της ελληνικής σωτηρίας.

Οι Γερμανοί στο μεταξύ άρχισαν να αναρωτιούνται τι πήγε τόσο στραβά. Νόμιζαν ότι η λιτότητα θα έλυνε όλα αυτά τα προβλήματα. Πίστευαν ότι οι δημοσιονομικά απείθαρχοι τελικά θα τους υπάκουαν. Η Bundesbank είχε αντιταχθεί με σφοδρότητα σε οποιοδήποτε πρόγραμμα στήριξης των πιο αδύναμων μελών του ευρώ, φοβούμενη δημοσιονομική διολίσθηση. Ωστόσο, απέναντι στην προοπτική διάλυσης της Ευρωζώνης, το ρίσκο για τη Γερμανία ήταν προφανές – μία τεράστια άνοδος της αξίας του νομίσματός της, ικανή να εξαφανίσει τεράστια κομμάτια της γερμανικής βιομηχανίας.

Η Anglela Merkel, που τώρα ήταν η grande dame της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, αναγνώρισε αυτό τον κίνδυνο. Το να υποχρεώσει την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος. Τα κόστη για την Ελλάδα αντισταθμίστηκαν από τα οφέλη. Κομμάτια της Ευρωζώνης ωστόσο, βάλτωναν στην ύφεση. Η κυρία Merkel αντιμετώπιζε μία επιλογή: είτε να πιέσει για τη δημιουργία δημοσιονομικής ένωσης που θα ‘κλείδωνε’ για πάντα τις μεταβιβαστικές πληρωμές, τις οποίες στην περίπτωση της Ελλάδας είχε ‘πολεμήσει’ με σθένος, είτε να κατευθυνθεί προς μια γερμανική έξοδο από το ευρώ, με ό,τι αυτό θα σήμαινε για τη γερμανική βιομηχανία.

Το στοίχημα της Γερμανίας είχε αποτύχει. Στην προσπάθεια να τιμωρήσει την Ελλάδα, κατέληξε αντιμέτωπη με μία αδύνατη επιλογή: μία δημοσιονομική ένωση ή μία τεράστια ανατίμηση του νομίσματός της. Το Βερολίνο σημάδευε την Ελλάδα, αλλά πυροβόλησε το πόδι του».

Αυτή η φανταστική ιστορία, σημειώνουν οι αναλυτές της HSBC, δύσκολα αποτελεί μία ορθόδοξη προσέγγιση. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα, εξηγούν, «αν και η ανάληψη εκ μέρους της COSCO του ελέγχου εμπορευματικών σταθμών στον Πειραιά είναι αλήθεια». Αλλά η ιδέα ότι αφού η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, μετά στην Ευρωζώνη «θα ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» είναι σίγουρα λανθασμένη. Μία τέτοια έξοδος μπορεί τελικά να αποτελέσει απάντηση στις δυσκολίες της Ελλάδας, αλλά για όλους τους άλλους εγείρει σοβαρά ερωτήματα.

Ενδιαφέρουσα Φωτογραφία

Έρχεται η «αυτοκόλλητη» κάρτα του πολίτη !

Aφορμή  για αυτή την ανάρτηση  ήταν η   ανακοίνωση του  Αμερικανού καθηγητή  Τζόν Ρότζερς του πανεπιστημίου  του Ιλινόϊς στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενωσης Χημικών που έγινε στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.

Σε αυτό  λοιπόν το συνέδριο παρουσιάστηκε  ένα όντως  καινοτόμο  επίτευγμα της ανθρώπινης σοφίας, το οποίο  έχει να κάνει με την παρακολούθηση  ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΑ  ( π.χ απο δορυφόρο) της λειτουργίας βασικών οργάνων του  ανθρώπινου οργανισμού, όπως   η καρδιά , ο εγκέφαλος, το μυικό σύστημα  κλπ.

Πρόκειται  για  ένα  αυτοκόλλητο παρόμοιο με τα   μη μόνιμα τατουάζ που κυκλοφορούν ευρέως στο εμπόριο,  στο οποίο  υπάρχει προφανώς   εκτός των πολύπλοκων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και ένα  RFID microchip.

 Ένα μικροκύκλωμα δηλαδή  το οποίο, όπως έχουμε εξηγήσει αναλυτικά σε παλαιότερες αναρτήσεις μας,συλλέγει ,επεξεργάζεται, δέχεται και στέλνει  πληροφορίες , δεδομένα, εντολές  κλπ.

Αυτό λοιπόν  το RFID microchip που όπως  ξέρουμε χρησιμοποιείται απο τα αντικλεπτικά  αυτοκόλλητα στα ρούχα  ενός καταστήματος,  μέχρι  και στις κάθε είδους "έξυπνες κάρτες" (όπως  η  "πολυσυλλεκτική- πολυλειτουργική"   "Κάρτα Του Πολίτη"), είναι η "καρδιά"  αυτού  του  νέου  αυτοκόλλητου   "ασύρματου υπολογιστή" , διότι περί αυτού  πρόκειται, ο οποίος  όχι μόνο θα συλλέγει  πληροφορίες  για την  λειτουργία των διαφόρων συστημάτων του  οργανισμού μας αλλά όπως  ισχυρίζεται  ο   καθηγητής Ρότζερς  θα μπορεί  και να ρυθμίζει  ως ένα βαθμό  τον τρόπο με τον οποίο   θα λειτουργούν.

Μέχρι εδώ  τα "νέα" είναι καλά.

Θα βάζουμε ένα αυτοκόλλητο πάνω μας , το οποίο θα λειτουργεί  σαν  "κατάσκοπος" και ταυτοχρόνως  σαν "νοσοκόμος",  εκτελώντας  τις εντολές που θα του δίνει απο μακρυά  ο θεράπων ιατρός ή  τέλος πάντων ...όποιος  εμπλέκεται ή και  ..διαπλέκεται  με την  "εταιρεία υγείας" που  θα έχει αναλάβει  εργολαβικά  την  ..φροντίδα μας.

Απο εδώ και πέρα όμως τα "νέα" δεν είναι καθόλου , μα καθόλου καλά.

Μέχρι χθές  γνωρίζαμε την διάδοση και τις χρήσεις  των  εμφυτευομένων υποδορίως ( με ένεση κάτω απο το δέρμα) microchips τα οποία όπως έχουμε  πεί, μπορούν να αντικαταστήσουν  πλήθος  λειτουργιών  και εφαρμογών  της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης  με πρώτη και  "καλύτερη"την διαρκή  δορυφορική παρακολούθηση του  "υποκειμένου", του ατόμου δηλαδή - προσώπου ή ζώου-  στο οποίο έχει  εμφυτευθεί.

Επειδή  ο τρόπος "ενσωμάτωσης" αυτού  του μικροτσίπ  , δηλαδή η  υποδόρια ένεση,  είδαν  ότι  εκ της φύσεώς της  είναι απωθητικός  και δεν πρόκειται  να  γίνει  εύκολα αποδεκτός  απο  τον κόσμο, προχώρησαν  ακόμα περισσότερο και "ανακάλυψαν"  ότι με την  χρήση της βιονανοτεχνολογίας μπορούν   χρησιμοποιωντας εξελιγμένα λέηζερ  να επέμβουν στην  κυτταρική δομή  του υποδορίως ευρισκομένου ιστού μετατρέποντας  τον σε  ηλεκτρονικό κυκλωμα απλουστερης βέβαια μορφής.

Και πάλι τα εμπόδια  ήταν πολλά και αφορούσαν όχι μόνο τον επίσης  "εχθρικό"  τρόπο  κατασκευής  του υποδόριου "βιοτατουάζ" αλλά και αυτές καθ΄αυτές  τις λειτουργικές του δυνατότητες.

Και να που τα εργαστήρια  έφτιαξαν  αυτό που  κατά πάσα πιθανότητα  θα  εφαρμοστεί  σαν η "καλύτερη" λύση  μαρκαρίσματος όλων  των  δουλοπαροίκων  της  ραγδαίως  εξελισσομένης παγκόσμιας  ηλεκρονικής διακυβέρνησης.

Είναι αυτός  ο  αυτοκόλλητος   ασύρματος  υπολογιστής του  οποίου  μία  ελκυστική  εφαρμογή  παρουσιάσθηκε  στο  προαναφερθέν συνέδριο  σαν  ένα  δυνητικά  χρήσιμο και "ανώδυνο" εργαλείο στην επιστήμη της  Ιατρικής.

Κάποια μικρά εμπόδια όπως το ότι  προς το παρόν  δεν είναι αδιάβροχο και  στηρίζεται  σε χαλαρούς   δεσμούς  με την  επιφάνεια των επιθηλιακώνκυττάρων , δεν θα υπάρχουν  όταν  αυτό το αυτοκόλλητο  θα  παρουσιαστεί  σαν  η "ασφαλέστερη"   υποκατάσταση  κάθε είδους  έξυπνης  κάρτας  συμπεριλαμβανομένης  φυσικά και  εκείνης που αφορά  στην  ηλεκτρονική ταυτότητα  του  κάθε πολίτη ( στην Ελλάδα  ονομάστηκε "Κάρτα Του Πολίτη").

Με απλά λόγια  το "μαρκάρισμα"   και η υπαγωγή μας σε καθεστώς διαρκούς  δορυφορικής παρακολούθησης , και ηλεκτρονικών  "διευκολύνσεων" , δεν θα απαιτεί  πλέον ούτε  "κάρτες", ούτε "ενέσεις" , ούτε  λέηζερ , ούτε  οποιαδήποτε ταλαιπωρία. 

Θα πηγαίνεις στο ΚΕΠ θα παίρνεις την "αυτοκόλλητη  κάρτα του πολίτη"  την οποία αφού   τοποθετήσεις   κάπουπάνω στο δέρμα σου σύμφωνα με τις  οδηγίες  του "κατασκευαστή"  (π.χ στο χέρι ή στο μέτωπο όπως  επιδεικνύεται στις φωτογραφίες του εφευρέτη  καθηγητή Rogers) , θα  θεωρείσαι   ως υπαρκτό  άτομο, δηλαδή αναγνωρίσιμο απο το σύστημα.

Ο νέος ολοκληρωτισμός   δεν  θα αφήσει περιθώρια επιλογών στα "υποκείμενα" σε αυτόν  "ανθρώπινα τεμάχια.Η θα   έχεις πάνω σου  το ηλεκτρονικό ίχνος  της εξουσίας ή  απλά δεν  υπάρχεις.

Κάτι δεν μας θυμίζει αυτό;

Παραπομπές:

 http://news.illinois.edu

http://rogers.matse.illinois.edu/

Πιο κάτω  σχετικό άρθρο  του σημερινού "Εθνους" (4/4/2012)

Εφαρμόζει στο σώμα όπως τα μη μόνιμα τατουάζ. Περιέχει μια λεπτή στρώση ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, η οποία ελέγχει συνεχώς τη λειτουργία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των μυών και άλλων σημαντικών οργάνων. Παράλληλα, ενημερώνει σε πραγματικό χρόνο τον χρήστη και τον γιατρό του για οτιδήποτε απρόοπτο

Ιατρικό τσεκάπ εύκολα και γρήγορα υπόσχονται τα νέα ειδικά αυτοκόλλητα που κατάφεραν να κατασκευάσουν Αμερικανοί επιστήμονες!
Τα αυτοκόλλητα αυτά, όπως ανέφερε ο Τζον Ρότζερς του Πανεπιστημίου του Ιλινόις στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενωσης Χημικών που έγινε στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, εφαρμόζουν στο σώμα όπως ακριβώς τα μη μόνιμα τατουάζ και απλά ξεφλουδίζουν μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Οι χρήστες δεν τα αισθάνονται γιατί κρατούνται από τα κύτταρα του δέρματος με ασθενείς δεσμούς van der Waals που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων.
Συγκεκριμένα, τα θαυματουργά αυτοκόλλητα περιβάλλονται από ένα υδατοδιαλυτό πλαστικό υλικό και οι χρήστες μπορούν να επιμηκύνουν τον χρόνο παραμονής του αυτοκόλλητου στο δέρμα τους καλύπτοντάς το με ένα πραγματικό μη μόνιμο τατουάζ και ψεκάζοντας το με σπρέι που κάνει την περιοχή αδιάβροχη.
Πέρα όμως από τη μορφή, αυτό που τα κάνει ξεχωριστά είναι η λειτουργία τους, αφού τα αυτοκόλλητα αυτά περιέχουν μια λεπτή στρώση ηλεκτρονικών κυκλωμάτων η οποία μπορεί να ελέγχει συνεχώς (για όσο το αυτοκόλλητο βρίσκεται πάνω στο δέρμα) τη λειτουργία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των μυών και άλλων σημαντικών οργάνων για την υγεία του κάθε ανθρώπου και να ενημερώνουν τον χρήστη και τον γιατρό του για οποιαδήποτε ανησυχητικά σημάδια.
Κατ' αυτόν τον τρόπο ο χρόνος αντίδρασης σε κάποιο περιστατικό μειώνεται στο μηδέν, αφού τα αυτοκόλλητα αυτά έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνουν τον γιατρό για οτιδήποτε ανησυχητικό ανά πάσα στιγμή.
Σιλικόνη
Το επαναστατικό σε αυτά τα αυτοκόλλητα είναι η χρήση της κονιορτοποιημένης σιλικόνης με την οποία κατασκευάζονται τα ηλεκτρονικά και η χρήση της για να φτιαχτούν εξαιρετικά λεπτά καλώδια, τα οποία δίνουν τη δυνατότητα στα ηλεκτρονικά αυτά κυκλώματα να ακολουθούν ακριβώς τις κινήσεις του σώματος.
Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τζον Ρότζερς, το τελευταίο αυτοκόλλητο που κατασκεύασε με την ομάδα του έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να καταγράφει τη μυϊκή δραστηριότητα, αλλά μπορεί και να ερεθίζει τους μυς της περιοχής στο οποίο είναι κολλημένο ούτως ώστε να αποκαταστήσει οποιαδήποτε βλάβη στη λειτουργία τους εντοπιστεί. Αλλες χρήσεις που θα μπορούσαν να έχουν τα αυτοκόλλητα του Τζον Ρότζερς είναι να καταγράφουν τις αθλητικές επιδόσεις και να μετρούν εάν το σώμα έχει χάσει πολλά υγρά.

ΒΟΜΒΑ! Το όνομα του παρουσιαστή με τα ναρκωτικά αποκαλύπτει ο Ματθαίος Γιαννούλης!

Το όνομα του πασίγνωστου παρουσιαστή που κρύβεται πίσω από την υπόθεση με τα ναρκωτικά αποκάλυψε ο τραγουδιστής του “Αγαπώ μια πιτσιρίκα”, Ματθαίος Γιαννούλης στο Facebook:

Ο ίδιος έγραψε πως είναι έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες. Εμείς δεν ενστερνιζόμαστε την ανακοίνωση του, απλά αναδημοσιεύουμε το post του στo Facebook.

Ω ξειν', αγγέλλειν Μερκελοσαρκοζίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων χρήμασι πειθόμενοι!

Ω ξειν', αγγέλλειν Μερκελοσαρκοζίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων χρήμασιπειθόμενοι!

Αθηνά Ωνάση: Πουλάει το Σκορπιό για 500 εκατ. δολάρια!

Η πώληση του Σκορπιού απασχολεί εδώ και καρό τη χρυσή κληρονόμο, η οποία αυτή τη φορά, όπως όλα δείχνουν, έχει πάρει την οριστική της απόφαση. Το τελευταίο διάστημα οι διαχειριστές της περιουσίας της έχουν συζητήσει το ενδεχόμενο μεταβίβασής του με αρκετούς πλούσιους επιχειρηματίες του εξωτερικού.

Πρώτος έδειξε ενδιαφέρον ο Γάλλος επιχειρηματίας Βενσάν Μπολορέ, στενός φίλος του πατέρα της, Τιερί Ρουσέλ, αλλά και του Νικολά Σαρκοζί. Ο εν λόγω επιχειρηματίας έχει επισκεφθεί το Σκορπιό και πριν από δύο χρόνια προσέγγισε την οικογένεια Ωνάση προκειμένου να του πουλήσουν το νησί, αλλά τελικά η νεαρή κληρονόμος αρνήθηκε.

Σημειώνεται πως ο Μπολορέ είναι από τους ενδιαφερόμενους που έχουν την οικονομική επιφάνεια να αγοράσουν το Σκορπιό ακόμη και άμεσα, καθώς είναι από τους πιο πλούσιους επιχειρηματίες της Ευρώπης και η προσφορά του η πιο σοβαρή που έχει δεχτεί η Ωνάση. Έγκυρες πηγές της "RealLife" αναφέρουν πως έχει γίνει νέα επίσημη πρόταση από Τούρκο επιχειρηματία. Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα συναντήθηκαν σε κεντρικό ξενοδοχείο του Παρισιού οι δικηγόροι της Αθήνας και οι οικονομικοί σύμβουλοι του Τούρκου επιχειρηματία για αν συζητηθεί η αγοραπωλησία του νησιού. Την ίδια στιγμή, από το εξωτερικό διαρρέουν πληροφορίες που θέλουν την Αθηνά να έχει δεχτεί και άλλες προτάσεις από Ιταλούς, Βρετανούς και Γάλλους επιχειρηματίες.